тиш-тирноқли

сфт. 1. Қўл урган нарсасини битирадиган; уддабурон, эпчил.

Чиндан ҳам у [Умматали] жуда тиш-тирноқли эди. Интилган нарсасини ё узиб олар, ё унга ёпишиб қолиб кетарди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

2. кўчма Тегган, эътибор қаратган жойини узадиган, таъсирини ўтказадиган.

Рецензия дегани ана шунақа тиш-тирноқли, тишлаб оладиган бўлса. — С. Абдуқаҳҳор, Санамай саккиз дема

on barmağı ónerli, sheber, epshil