tish-tirnoqli

sft. 1. Qoʻl urgan narsasini bitiradigan; uddaburon, epchil.

Chindan ham u [Ummatali] juda tish-tirnoqli edi. Intilgan narsasini yo uzib olar, yo unga yopishib qolib ketardi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

2. koʻchma Teggan, eʼtibor qaratgan joyini uzadigan, taʼsirini oʻtkazadigan.

Retsenziya degani ana shunaqa tish-tirnoqli, tishlab oladigan boʻlsa. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

on barmağı ónerli, sheber, epshil