тирсилламоқ

фл. Тирс этмоқ, кес-кин, кучсиз овоз чиқармоқ, чирсилламоқ.

Семент солинган халта тирсиллаб, ёрилиб кетди. Қуруқ ўтин тирсиллаб ёна бошлади.

фл. 1. Терисига, қобиғига сиғмас даражада тўлмоқ, тўлишмоқ, тўлиб, ёрилар даражага етмоқ.

Сигирнинг елини тирсиллаб кетибди.

Тўлишган, орқа-бели тирсиллаган гўзал гавдасини серкиллатиб, Дилдор даҳлиздан хона ичига кирди. — Ойбек, Навоий

Семизликдан кўзлари қисилиб кетаёзган, қонталашган юзлари тирсиллаб ёрилиб кетгудай. — А. Муҳиддин, Чап чўнтак

2. кўчма Тўлиб-тошмоқ (куч-қувват, ғайрат ва шу кабилар ҳақида).

Норғул, ўмровлардан кучи тирсиллаб, Чўпон чиқиб келди катта ўтовдан. — Зулфия

Мушакларида куч-қувват тирсиллаб турибди. — С. Акбаров, Отамнинг хаёллари

1. tırsıldaw, tırs etiw

2. tırsıyıw, tolıw, qampayıw

3. авıс. tolıp tasıw