tirnoqlamoq

fl. Tirnoqlarini botirib, chiziq hosil qilmoq; yulmoq, timdalamoq, tirnamoq.

Mehmon [mehmonxonadagi] nomerni koʻzdan kechirdi, yarqirab koʻzni qamashtirayotgan jihozlarni birma-bir ushlab, silkitib, tirnoqlab, hidlab koʻrdi. — A. Qahhor, Dumli odamlar

Kashal boʻlib shoʻrli ikki uliga, Tirnoqlab yuzini, faqir qon etib. — Erali va Sherali

tırnalaw, tırnaw