тирноқламоқ

фл. Тирноқларини ботириб, чизиқ ҳосил қилмоқ; юлмоқ, тимдаламоқ, тирнамоқ.

Меҳмон [меҳмонхонадаги] номерни кўздан кечирди, ярқираб кўзни қамаштираётган жиҳозларни бирма-бир ушлаб, силкитиб, тирноқлаб, ҳидлаб кўрди. — А. Қаҳҳор, Думли одамлар

Кашал бўлиб шўрли икки улига, Тирноқлаб юзини, фақир қон этиб. — Эрали ва Шерали

tırnalaw, tırnaw