тирақайламоқ
tiraqaylamoqтирақайламоқ
фл. Тура қочмоқ, қочиб қолмоқ, ҳеч нарсага қарамай чопиб қолмоқ.
Тирақайлаб қочмоқ.
Аҳмад жўрттага сакраб, ўрнидан турди. Иккала ўспирин тирақайлаб қочиб қолди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Мушт еган Шолғом махсум инвалиднинг қўлидан омон қутулганига шукур қилиб, тирақайлаганича жўнаб қолибди. — Мирмуҳсин, Умид
ТИРАҚАЙЛАМОҚ
tıraǵaylaw, turra qashıw, zırlaw, zıp beriw