тирак

от 1. Нарсани бирор ҳолатда суяб, кўтариб, тутиб туриш учун қўйиладиган таянчиқ; тиргак, тирговуч, тирагич.

Деворга тирак қўймоқ.

Тирак қўйиб маҳкамлангандан кейин, унгур ёқдаги учидан ерга шовун ташланади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кўчма Қўллаб-қувватлайдиган, ёрдам берадиган куч; ишончли ҳимоячи, таянчиқ.

У — оиламизнинг тираги.

Қанчалик қийин бўлмасин, Низомжон қишлоқда қолишга, кексайиб қолган дадасига тирак бўлишга аҳд қилиб қўйди. — С. Аҳмад, Уфқ

Мирҳайдарнинг бахтига, катта ўғли Мирсаид йигитча бўлиб, отаси ёнига кирди: Тирак бўлди — лой ийлаб, чарх тепди — Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар