тиқмачоқ
tiqmachoqтиқмачоқ
от 1. Ичига ниқтаб бирор нарса (масалан, пахта) тиқилган; дўппайган (қоп, халта ва шу кабилар).
Жаъфар ипак фабрика-си томон кетаётганда, портфели озғин бўлади, қайтаётганда, тиқмачоқ бўлиб келади. — Муштум
2. айн. Тиқмачоқдай.
Усмонали ака унинг [Омонтойнинг] қуйиб қўйгандек тиқмачоқ гавдасига икки қулоғига етай деб турган мўйловига қаради. — С. Аҳмад, Чўл шамоллари
У ориққина бўлса ҳам, қўли, болдирлари тиқмачоқ — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
ТИҚМАЧОҚ
1. nıǵızlap, tığılǵan (qap, qalta hám t.b.)
2. q. tiqmachoqday.
Қаранг: тиқмачоқдай