тиқиштирмоқ

фл. 1. Кўп ёки катта нарсани талаб этилганидан кичик ёки тор идишга, жойга зўрлаб тиқмоқ; ниқталаб, зичлаб жойламоқ.

Китобларни портфелга тиқиштирмоқ. Чўнтакка ҳар нарсани тиқиштирма.

— Копток ўйнашни жудаям яхши кўраман, ёзин-қишин чўнтагимда олиб юраман, — деди Зумрад коптокни қайтадан кичкина чўнтагига тиқиштириб. — Ойбек, Улуғ ёʻл

Маҳкам ака унга кўз қисиб қўяди, бола кулиб, лунжига нон тиқиштиради. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

Тутаб ётган чала тўнгак ёнига шох-шаббалар тиқиштириб пуфлашдан боши оғриган Жобир ниҳоят бошини кўтарди. — Ҳ. Шамс, Душман

2. кўчма С. т. Бирор жойга, ишга, ўқишга зўрма-зўраки тиқиб қўймоқ, жойлаштирмоқ, жойламоқ.

Ишга қариндошларини тиқиштирмоқ.

3. Нима бўлса (топса), борини кимгадир беравермоқ.

Учта бўйига етган синглиси бор. Қарамайди. Топганини хотинига тиқиштиради. — Муштум

4. Ёқса-ёқмаса, хоҳласа-хоҳламаса, яраса-ярамаса беравермоқ, суқавермоқ.

Болага ҳар қандай овқатни тиқиштиравермаслик керак.

Бу ахир расвогарчилик-ку! — деди бир куни Музаффар Муҳамедов. — Бизга қандай песаларни тиқиштиришяпти. — Ҳ. Носирова, Мен ўзбек қизиман