tinchsizlanmoq

fl. Tinchligini yoʻqotmoq, betinch, bezovta boʻlmoq; tashvishga tushmoq.

Unsin sovuqdan tinchsizlana boshladi. Oyoqlarini yerga urib, qoʻllarini puflaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

[Otabek qutidorga:] Faqat sizning tinchsizlanishingiz va mardumning yuqori-quyi soʻzi boʻlmasa, sizga boshqa zarar boʻlur, deb oʻylay olmayman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Ona nimanidir payqab tinchsizlandi. — Oybek, Tanlangan asarlar