timdalamoq
тимдаламоқtimdalamoq
fl. Tirnoqlar yoki oʻtkir uchli buyumlar bilan tilmoq, yulmoq; tirnamoq.
Mushuk bilan oʻynashma, timdalab oladi.
Onasiga yuragi achishdi. Xayolida onasi sochlarini yulib, yuzlarini timdalab yigʻlab turardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Yuragini (yoki qalbini, ichini) timdalamoq Xuddi timdalaganda boʻladigan (timdalash kabi) ruhiy azob bermoq, qalbda xuddi shunday harakat sodir boʻlmoq. Ayiqchadan ayrilib, ichini nimalar timdala-yotganini faqat oʻzi bilardi. — J. Abdullaxonov, OriyatBu qoʻrqinchli xabar ikki kundan beri uning qalbini timdalar aytay desa, tili bermasdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushiBobur yaqindagina yayrab-yashnab yurgan onasini hozir bu ahvolda koʻrib, yuragini bir narsa timdalab oʻtdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar