тилёғлама

сфт. 1. Мунофиқона хушмуомалалик, ширинсўзлик билан кишининг кўнглини олишга қаратилган, алдовчи; лақиллатувчи, (гап-сўз, муомала ҳақида).

Директорнинг тилёғлама гаплари Мақсуд акани бўшаштирди. — Газетадан

Инспектор олдига кириб борганимда, у мени мунофиқона тилёғлама сўзлар билан қабул қилди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

2. Шундай муомалани касб қилиб олган шахс.

— Мен тилёғлама одамни ёмон кўраман! — деди Алижон Фаридага. — Мирмуҳсин, Чиниқиш

Қўшнилар сени ўлгудек тилёғлама дерди-я, дарҳақиқат, шакаринг тилингда, заҳаринг дилингда экан! — Таниш башаралар

Тил учидаги мунофиқона хушмуомалалик; лақиллатувчи, иккиюзламачи.YAĞCILIK

tili maylı, jağımpaz, jaramsaq

русчаслащавый, неискренний, подлизаинглизчаsugary, sickly-sweet, toadyфрансузчаhypocrite, flagorneurарабчаمَغْسُولٌ