тилчи

от 1. Тил бўйича мутахассис, тилдан дарс берувчи шахс, ўқитувчи.

Тилчи ва адабиётчи олимлар биринчи тадқиқотларини шу ерда бошлаганлар. — Фан ва турмуш

3. эск. Гап ташувчи; чақимчи; жосус, шпион.

Подшоларнинг қатнаб юрар элчиси, Элчиларнинг бўлар экан тилчиси. — Алпомиш

оёқяланг деҳқонларни бундай мажлисларга яқинлаштириш керак эмас, ажаб эмаски, буларнинг ораларида болшевикларнинг тилчиси бўлса. — С. Айний, Қуллар