тиланчи

от Кишилардан бирор нарса (садақа) тилаб, тирикчилик қилувчи киши; гадой.

Очлар, юпунлар кўп. Тиланчилар орқангиздан эргашгани эргашган. — Ҳ. Ғулом, Ҳамкасблар гурунгида

Зокирбой унинг [Ҳодиқулнинг] рўпарасида, садақа сўраб келган тиланчидай, бир лаҳза сўзсиз турди. — С. Кароматов, Бир томчи қон

Масжиди жоме бўйлаб ҳар қадамда гадой: қаландарлар, тиланчи болалар, кампирлар. — Ойбек, Танланган асарлар