тиғли
tigʻliтиғли
сфт. 1. Кесувчи ёки найзали асбоб билан қуролланган, тиғи бор; тиғдор.
Тиғли киши. Тиғли машина.
2. Кескир қирраси, найзаси, дами бўлган.
Икки тиғли ханжар.
Олдинда — қўлларида биттадан калтакча, белларида ин-гичка тиғли дудама пичоқлар осилган икки киши юрмоқда эди. Булар жаллод эдилар. — С. Айний, Қуллар
3. кўчма Тиғдор, кесадиган, санчиладиган
Тиғли тил. Тиғли гап.
Бу сўзлар анча тиғли бўлса ҳам, Гулсум холага оғир ботмади. — Қаҳрамоннома
тиғли
н bladed, having a blade
икки тиғли ўткир қилич a two-edged sword
ТИҒЛИ
1. tıyıqlı, tıyıgı bar
2. авıс. ótkir, keskir