tigʻli

sft. 1. Kesuvchi yoki nayzali asbob bilan qurollangan, tigʻi bor; tigʻdor.

Tigʻli kishi. Tigʻli mashina.

2. Keskir qirrasi, nayzasi, dami boʻlgan.

Ikki tigʻli xanjar.

Oldinda — qoʻllarida bittadan kaltakcha, bellarida in-gichka tigʻli dudama pichoqlar osilgan ikki kishi yurmoqda edi. Bular jallod edilar. — S. Ayniy, Qullar

3. koʻchma Tigʻdor, kesadigan, sanchiladigan

Tigʻli til. Tigʻli gap.

Bu soʻzlar ancha tigʻli boʻlsa ham, Gulsum xolaga ogʻir botmadi. — Qahramonnoma