тиғламоқ
tigʻlamoqтиғламоқ
фл. кт. Тиғ урмоқ, кесмоқ.
- Бағрини (ёки кўксини, юрагини) тиғламоқ Руҳий ёки маънавий азоб бериб, эзиб, юрагини доғламоқ, яраламоқ. Бу ўйлар кичик Умидни азоблар, бағрини тиғларди. — Мирмуҳсин, УмидҒам ханжари билан кўксин тиғлади. — ҒайратийСени дея кўп йиғладим, Юракларимни тиғладим. — Нигор ва Замон
ТИҒЛАМОҚ
tıyıq tiygiziw, kesiw, jaralaw