tigʻlamoq
тиғламоқtigʻlamoq
fl. kt. Tigʻ urmoq, kesmoq.
- Bagʻrini (yoki koʻksini, yuragini) tigʻlamoq Ruhiy yoki maʼnaviy azob berib, ezib, yuragini dogʻlamoq, yaralamoq. Bu oʻylar kichik Umidni azoblar, bagʻrini tigʻlardi. — Mirmuhsin, UmidGʻam xanjari bilan koʻksin tigʻladi. — GʻayratiySeni deya koʻp yigʻladim, Yuraklarimni tigʻladim. — Nigor va Zamon