terskay

sft. Quyoshga teskari, quyosh tushmaydigan, shimolga qaragan (togʻ, balandlik yonbagʻri, chuqurlik va shu kabilar haqida).

Unga Sherbek anavi terskay, qor yotgan qirning ortidan hali zamon ot oʻynatib chiqib qoladiganday tuyulaverdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Atrofini qurshagan toshlar orasidagi oʻrik-zor chorbogʻlar, kunduzi quyosh, kechasi oy nuridan yarqiraydigan xarsang toshlar, kun tushmas terskay jilgʻalar uning koʻz oldini band etib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi