терсаймоқ

фл. Хафа бўлиб, нимадир ёқмай (ёқтирмай) қовоқ солмоқ; тумтаймоқ.

Отабек терсайганча чойга келиб ўтирди, отасига салом ҳам бермади. А. — Қодирий, Ўтган кунлар

Кампир жаҳл билан терсайиб олди. — Н. Аминов, Тилло табассумлар

У [Кумуш] меҳмонхонага киргандан сўнг ҳам терсайиб, токчалардан недир ахтаргандек юрина бошлади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар