термилмоқ

фл. Кўз узмасдан узоқ қараб қолмоқ, тикилмоқ; умид билан, бирор ички ҳиссиёт билан боқмоқ.

Асрора узоқларга термилиб туриб, ажуаҳуможиапҳу ўйларди. — С. Аҳмад, Уфқ

Комилжон хотинига меҳр билан узоқ термилиб турди. — С. Зуннунова, Янги директор

Бир ҳафтагача кишиларнинг оғзига термилиб, севимли ашуласини эшитгандек, сўзларидан завқланганини бир вақт ҳикоя қилиб берган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Улар бир-бирларига термилиб-термилиб, маъюс-маъюс қараб қўядилар. — Ҳ. Ғулом, Машъал