термачи

от 1. айн. Термакаш.

2. тар. Табиий равишда етишган мева, илдизмева каби емишларни териб-йиғиб тирикчилик қилувчи.

Археологик текширишлар шуни кўрсатадики, сўнгги неолит даврига оид илк деҳқончилик маданияти маҳаллий овчи ва термачи аҳолининг ўтроқ ҳолатга ва деҳқончиликка ўтиши натижасида пайдо бўлган. — И. Жабборов, Кўҳна харобалар сири