терговчи

от 1. Бировнинг хатти-ҳаракатини, юриш-туришини назорат қилиб, суриштириб, тергаб турувчи; ножўя ишдан, ёʻлдан қайтарувчи.

Нишонбойнинг кўзлари ваҳшиёна чақнаб шанғиллади: — Ҳа, сен терговчими менга? Бор-бор, ўша. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. ҳуқ. Бирор иш юзасидан дастлабки тер-гов ўтказувчи лавозимли киши.

Прокуратура терговчиси. Халқ суди терговчиси.

Раёндан келган терговчи уч кун овора бўлиб, жиноятчиларнинг изини тополмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари