tepkilamoq

fl. 1. Oyogʻi bilan ketma-ket zarb bermoq, takror-takror tepmoq.

Bir-birini tepkilab urishmoq. Tepkilab loy pishitmoq.

Goʻng aravaga rosa tepkilab bosilgan, gʻildiraklar yuk zoʻridan gʻijirlar, qoʻsh ot uni bazoʻr tortar edi. — H. Gʻulom, Senga intilaman

Ustiga chiqib tepkilasa ham, jigarniki oʻtmas ekan. S. Ahmad, Ufq. Gʻazab oʻtida yonib, kampirning yuziga tarsaki tushirdi, suyaklari chiqib turgan beliga tepkiladi. — Mushtum

2. Bosib payhon qilmoq, yoʻq qilmoq; toptamoq.

Ot tuyogʻi tepkilab ketgan Lola-zorlar oʻtar xayoldan. — H. Sharipov

[Afandi] Hoʻkizni tutdi, uyiga olib kirib: — Jazzoyi kishi birovning ekinini tepkilasin! — deb soʻyib yubordi. — Latifalar