Теория литературы

адабиёт назарияси. Адабиёцҳунослик фани (қ. Литературоведение)нинг таркибий бир қисми бўлиб, адабиётнинг ўзига хос хусусиятларини инсон маънавий фаолиятининг махсус шакли сифатида таҳлил этади, адабиётнинг тараққиёт қонунларини, тур ва жанрларини, кишилик жамияти ривожидаги ўрни ва ролини, бадиий асарларни тадқиқ этиш методлари ва принсипларини, асарлар тузилишининг таркибий хусусиятларини, бадиий асар тили ва бошқа тасвирий ифода воситаларини ўрганади. Адабиёт барқарор ва доим такрорланиб турувчи хусусиятларга эга бўлгани учун адабиёт назарияси адабиёт тараққиётини бошқариб борувчи ана шу умумий қонунлар асосида бадиий асарларни таҳлил этиш принсиплари ва методикасини, услуб ва оқимларни, адабий жараённи белгилаб беради.