тентирамоқ

фл. 1. Аниқ бир мақсадсиз кезиб юрмоқ, бекорга санқиб, вақт ўтказмоқ, кезмоқ.

У [Ёрмат] бутун кун куйиб-ёниб, боши оққан ерларда жиннилардай тентираб, хуфтон вақтида бойникига санқиб келиб қолди. — Ойбек, Танланган асарлар

У кўп тентираб чарчагани устига, синглисини узоқ ёлғизлатиб қўйганидан хижолатда эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Кун бўйи тентирагани тентираган. Ҳўкиздай йигит бўлиб қолганидан хабари ёʻқ. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

2. Сарсон-саргардон бўлмоқ, саргардонликда юрмоқ.

Сенларнинг зулмингдан қанча одамлар тентиради. Ўз қишлоғига ўзи сиғмади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ахир, нима дейсиз, очмиз демай, совуқмиз демай, кетингизда бир йил тентирадик. Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

3. кўчма Кезмоқ, эсмоқ; изғимоқ.

Даштнинг салқин шамоли тентираб, чодирнинг ипагини енгил мавжлантиради. — Ойбек, Навоий

Ер устида булутлар сояси тентираб қолди. — М. Мансуров, Ёмби

4. шв. Чарчаш, касаллик ва шу кабилар натижасида чайқалиб юрмоқ, гандиракламоқ.

У [Саидий] маст кишидай тентирар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

У [Мухторхон домла] ярим ёʻлгача чамадонларни озод кўтариб, бардам қадам ташлаб борди-ю, ундан нари ранги оқариб, тиззалари қалтираб, тентирай бошлади. — А. Қаҳҳор, Тўйда аза

Майдон бирдан қўзғалди. Бошига қон қуйилган, кўзлари қип-қизил одамларнинг қад кўтарганлари тентираб кетди, белини ёзолмаганлари қичқириб юборди. — А. Мухтор, Чинор

5. шв. Нима қилишни билмай қолмоқ, ўзини ёʻқотиб қўймоқ; саросимага тушмоқ; эсанкирамоқ.

Жанжалнинг фойдаси шундан иборатки, Эҳсон енгилса, тентирайди, ёрдам берадиган киши излайди. — А. Қаҳҳор, Сароб