тенгқур

от 1. Ёш жиҳатдан тенг ёки унча фарқ қилмайдиган кишилар; бирга ўсиб катта бўлган ўртоқлар; тенгдош, тенг-туш.

Тенгқурларим — беш йил бир аудиторияда ўқиган қадрдонларим — тўда-тўда бўлиб, сафарга отланишарди. — Ҳ. Назир, Муҳаббат

Шу орада Алпомиш қирқта тенгқур жўраси билан Бойсарини излаб, Қалмиқ юртига бориб, қалмоқ шоҳга банди бўлиб қолди. — Алпомиш

2. фолк. Муносиб, мувофиқ, мос.

Менга тенгқур бўлолмайсан, Кўнглигинанг қуриб кецин. — Пўлкан