телбаланмоқ

фл. 1. Ақл-ҳушини ёʻқотмоқ, телба бўлмоқ.

Лаъли деган бу жувон Абдураҳмонбойнинг келини бўлган. Аммо Бўронбекка ишқи тушиб, унинг кўйида телбаланган. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Телбага ўхшаш ҳолатга тушмоқ.

Совлиқнинг бунчалик телбаланиб чопишига энди тушунди. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар

Зиёдилланинг қони миясига урди Аламига чидолмай, телбалана бошлади. \. — Ғулом, Машъал

3. кўчма Шиддат билан пишқирмоқ, жўшга келмоқ, ўзини ҳар ёққа урмоқ, қутурмоқ (одатда сув ва шамол ҳақида).

Оқар жўшқин урароқ, Телбаланиб Хонариқ. Ювилар тинмай қирғоқ, Ҳар ён тошган ҳайқириқ. — Ғайратий