tek

1. Harakatsiz, qimirlamasdan va ovoz chiqarmasdan, jim.

Tek tur. Tek oʻtir.

Hamma bir lahza tek qolib, birdan qattiq kulgi koʻtarildi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

Unda laylak bir oyoqlab turib, yashillanib kelayotgan adirlarga koʻz tashlab, tek qotgan. — S. Ahmad, Hukm

2. Hech ish, harakat qilmasdan, bekor.

Tek turmagan toʻq turar. — Maqol

Uning [Haydarboyning] qoʻllari tek turmaydi: dam uzun otashkurak bilan toʻnkaning oʻt olgan joylarini qoqib, yana ham koʻproq biqsitadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Hamma harakatda-yu, yolgʻizmen tek yotibman. — Oydin, Oltin uzukka olmos koʻz

3. und. s. vzf. Qimirlama, jim. —

Tek, oʻr-toqlar, — dedi rais va davom etdi, — oʻzingiz ekasizmi? — A. Qah\or, Sarob