tayanmoq

fl. 1. Tayamoq 1 feʼlining oʻzlik nisbati.

Hassaga tayanmoq. Koʻllari bilan stolga tayanib olmoq.

Kampir bir qoʻlida hassasiga, ikkinchi qoʻlida Anorxonga tayanganicha qabristonga yoʻl oldi. — I. Rahim, Ixlos

Sulton tizzalariga tayanib oʻrnidan turdi. — E. Usmonov, Yolqin

2. koʻchma Biror narsani hisobga (asosga) olib, unga ishonib ish tutmoq; suyanmoq.

Ommaning tashabbusiga tayanmoq. Bizda paxtachilik yuksak agrotexnikaga tayanadi.

Oʻrtoq Nizomiddinov, bunday paytlarda rahbar organlarning yordamiga tayanish kerak. — S. Ahmad, Hukm

Xon koʻproq saroy amaldorlari, ulamo va toʻralarga yon bosar va ularga tayanardi. — J. Sharipov, Xorazm

Azaldan yer unumdorligi va ekinlar hosildorligini oshirishda almashlab ekish samarasiga tayanib kelingan. — Mushtum