таянмоқ

фл. 1. Таямоқ 1 феълининг ўзлик нисбати.

Ҳассага таянмоқ. Кўллари билан столга таяниб олмоқ.

Кампир бир қўлида ҳассасига, иккинчи қўлида Анорхонга таянганича қабристонга ёʻл олди. — И. Раҳим, Ихлос

Султон тиззаларига таяниб ўрнидан турди. — Э. Усмонов, Ёлқин

2. кўчма Бирор нарсани ҳисобга (асосга) олиб, унга ишониб иш тутмоқ; суянмоқ.

Омманинг ташаббусига таянмоқ. Бизда пахтачилик юксак агротехникага таянади.

Ўртоқ Низомиддинов, бундай пайтларда раҳбар органларнинг ёрдамига таяниш керак. — С. Аҳмад, Ҳукм

Хон кўпроқ сарой амалдорлари, уламо ва тўраларга ён босар ва уларга таянарди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Азалдан ер унумдорлиги ва экинлар ҳосилдорлигини оширишда алмашлаб экиш самарасига таяниб келинган. — Муштум