таянч

от 1. Нарсани кўтариб, унинг тик, барқарор туриши учун хизмат қиладиган восита; устун, тиргак, тирговуч.

Кўпгина қурилиш ташкилотлари таянчлар ясаш учун металлни беҳуда сарфламоқдалар. — Газетадан

2. кўчма Асос бўлиб хизмат қиладиган, суяниладиган нарса.

Мўл ҳосил тўплаш обида механизация деҳқоннинг энг кучли таянчидир. — Газетадан

Педагогнинг энг қудратли таянчи ҳам ва оромбахш ёстиғи ҳам унинг покиза виждонидир. — Р. Усмонов, Одобнома

Табиат фақат инсон тириклигининг, ҳаётнинг жисмоний асосини белгилабгина қолмай, маънавий ҳаётнинг ҳам асосий таянчидир. — ЎТА

3. кўчма Ёрдам ёки ҳимоя қиладиган, қўл-лаб-қувватлайдиган кимса; ҳимоячи, ёрдам-чи, ҳомий.

Зебихон хотинларни зимдан куза-тиб ўтирар, уларнинг ичидан ўзига таянч бўладиганларини мўлжаллар ва ўйлар эди. — С. Зуннунова, Гулхан

Худодан бошқа таянчим ёʻқ, ўзи асрасин. — Ойбек, Танланган асарлар