tayamoq

fl. 1. Biror narsani ikkinchi bir narsaga tegizib, kuch bilan itarib turmoq, tiramoq.

Tirsaklarini tizzalariga tayagan holda bukchayib oʻtirgan Elmurod yuzidan qoʻllarini olmay soʻradi: — Nima qilay? — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Mustahkam turishi uchun biror narsa tirab, oʻrnatib qoʻymoq.

Qulay boshlagan devorga yogʻoch tayab qoʻymoq.

3. Biror narsaga tegizib qoʻymoq, suyamoq.

Chol hassasini devorga tayab qoʻydi.