тасқара

сфт. 1. Йиртқичлар туркумининг қарчиғайлар оиласига мансуб ўлаксахўр қуш.

Унинг устидан қора ҳошияли малла қанотларини аста елпитиб, каттакон тасқара учиб ўтди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. кўчма Кўриниши ёқимсиз, турқи совуқ; беўхшов, хунук.

Наҳотки кексаларни ҳурмат қилмайдиган, бетайин баъзи тасқаралар ўз ишини маъқул қилиб юра берса. — Мирмуҳсин, Бир хумча тилла

Уйинг куйгур тасқара миршаблар изингга тушиб қувладими? — Ойбек, Танланган асарлар

а 1. ugly

2. зоол. griffin-vulture, vulture

1. зоол. qaraqus

2. авıс. sıqılsız, ajarsız, kelbeti kelispegen