ташвишланмоқ

фл. 1. Ўйламоқ, безовта бўлмоқ; уринмоқ.

Биз учун ташвишланманг, шошиб турибмиз.

Энди бу менинг қишлоғим, унинг кўрки, ободлиги учун бош-қалар қаторида мен ҳам ташвишланишим керак. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

2. Ғам-ташвиш чекмоқ, қайғурмоқ; хавотирликка тушмоқ, хавотир бўлмоқ.

— Нима бўлди: катта бувинг оғридими ё бувинг бетобми? — ташвишланиб сўради Ғуломжон. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ёпирай, нима бўлди болаларимга? — деб ота ташвишлана бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал