tasdiqlamoq

fl. 1. Qaror bilan yoki qoʻl qoʻyib, muhr bosib, qonuniy kuchga kiritmoq.

Hukumat loyihani tasdiqladi. Direktor shartnomani tasdiqladi. Kotiba imzoni tasdiqladi.

Buyruqni dastlab boshqarma, soʻngra ministrlik biron-bir eʼtirozsiz tasdiqladi. — Yoshlik

rektorat ham uning ikkita imtihondan qarzi borligini hisobga olib, bu qarorni tasdiqlagandi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Biror ish, harakat, gʻoya va shu kabilarni toʻgʻri deb topmoq, maʼqullamoq, tasdiq etmoq.

— Ota, bular choʻpon emas! — dedi Badia. Bu gapni Zulfiqor ham, Zavrak ham tasdiqladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

— Ha, barakalla, — Qudrat kallasini tebratib tasdiqladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Toʻgʻriligidan dalolat bermoq, isbotlamoq.

Bu fakt fikrimizni tasdiqlaydi.

— Materialni tasdiqlovchi hujjatlaringiz bormi? — deb soʻradi. — Mushtum

Uning fikrlari haqligini hujjatlar tasdiqlab turibdi. — Gazetadan