tasanno

ot 1. Madh, maqtov; olqish.

Tasanno aytmoq (demoq, oʻqimoq).

Boyatdan beri tantiqliklaridan ichida kulib kelayotgan Hafiza oʻzgardi, u Shahnozaxon opaga jilmayib boqdi — bu uning tasannosi edi. — Mirmuhsin, Umid

Oybek adabiyotimiz shuhratini dunyoning ancha mamlakatlariga yoyishda juda katta tahsin va tasannoga loyiq ish qildi. — V. Zohidov, Moʻjizakor

2. und. s. Qoyil, ofarin; tahsin.

Taqsir yerning tagida ilon qimirlaganini bilasiz-a. Tasanno! — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Dengizlar ortidan kelar aks sado, Yer yuzi yoshlari deydi: Tasanno!? — Bobojon