тарваймоқ

фл. Ёйилиб ялпаймоқ, керилмоқ.

Кундузи билан қурбақадек тарвайиб, узун теракнинг қоқ тепасида турган катта булут парчаси киши таъбини хира қиларди. — Ибохон, Улуғ кун

Элмурод Абдурасулнинг ёнига ўтиб, оёқлари тарвайган эшакнинг бир четига ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

keriliw, jayılıw