tartibsiz

sft. 1. Maʼlum tartib, qonun-qoida talablariga javob bermaydigan; tartibga solinmagan; betartib.

Otabek uyga kirganda, yostiq betini tartibsiz soch oʻrimlari bilan chulgʻatib, Kumush uxlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Katta uyda har xil asbob-idishlar tartibsiz qalashib yotar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Oʻzaro tartib bilan bogʻlanmagan, noizchil.

Yormat hamma narsani, tartibsiz boʻlsa ham, lekin mufassal aytib berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uning tartibsiz fikrlari muntazam bir shaklga kirib, voyaga yetdi. — M. Osim, Jayxun ustida bulutlar

3. Intizomsiz, betartib.

Tartibsiz bola.