тарқоқ

сфт. 1. Бир ерга ғуж бўлиб тўпланмаган, бир-биридан узоқ жойлашган.

Тарқоқ уйлар. Тарқоқ соч. Тарқоқ элементлар (кимё).

У [Соҳиб] лапанглаб ўрнидан турди, уюшган тиззаларини уқалади, тарқоқ қоғозларини йиғиштириб, яна ўрнига ўтирди. — Ойбек, Навоий

Бир гуруҳ юқори курс студентлари турадиган бу уйда, хоналар кам ва тарқоқ бўлгани учун, вахтёр ўтирмас, ҳар хонанинг калити маълум бир жойга яшириб кетиларди. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. Яхши уюшмаган, бирлашмаган; пароканда.

Ваҳоланки, бизда мавжуд бўлган агрокимё хизмати лабораториялари тарқоқ ҳол-да иш кўриб келмоқда. — Газетадан

3. кўчма Тарқалган, сочилган, паришон.

Тарқоқ фикрлар.

Қиз сочидай хаёли тарқоқ, Тош устида ўй сурар чўпон. — Т. Тўла