tariqat

ot esk. kt. Tutilgan yoʻl; maslak; sufiylik yoʻli.

UBuxoroda madrasada oʻqib yurganda, shariat va tariqat ilmini yaxshi oʻrgangan, qurʼonni yod bilar edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Qoʻqondan kelgan mehmonlar Jamoliddin Muhammadkarim soʻfini tariqatning peshvosi, avliyoyi pir, deya koʻp taʼrifini gapirdilar. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Sening bu qiligʻing na farzga, na sunnatga, na insoniylik tariqatiga toʻgʻri kelgay. — S. Siyoyev, Avaz