тарғил
targʻilтарғил
от 1. Сарғиш ва қорамтир ёʻлли; шу тусдаги сигир, бузоқ ва шу кабилар
Тарғил бузоқ. Сигир олсанг, таниб ол, таний олмасанг, тарғил ол. — Мақол
Сутчи ота тарғилни кўришлари билан силаб-сийпаб, у ёқ-бу ёғидан уч-тўрт кана олиб ташладилар. — А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар
2. снт. Наққошликда: нақш мужассамлигидаги гул ва баргларни рангли чизиқлар ёрдамида тасвирлашдан иборат пардоз тури.
ТАРҒИЛ
sarǵısh hám qaraltım shubar tús, usınday reńli sıyır, buzaw hám t.b.