тарақламоқ

фл. 1. Тарақ, тарақ-тарақ товуш чиқармоқ, тарақ этмоқ.

Кўча томонда бир нарса тарақлади. Аёл кўлидаги қошиқни қўйди-да, югуриб дераза олдига борди. — С. Зуннунова, Гулхан

Эшик тараклаб очилиб, кимдир Мунавварни қучоқлади. — С. Анорбоев, Меҳр

2. кўчма Иш-фаолият, нарса ва шу кабиларнинг авжида, юқори даражада бўлишини билдиради.

Тараклаган участканинг бекасиман, Эргинамнинг жондан суйган эркасиман. — Муштум

— Иш тараклаб, пул кўпайгандан кейин, бирваракай ички-ташқи данғиллама иморат соламан, — деди-да, ёмонгина ҳовлини ижарага олди. — Ойбек, Танланган асарлар