taraqlamoq

fl. 1. Taraq, taraq-taraq tovush chiqarmoq, taraq etmoq.

Koʻcha tomonda bir narsa taraqladi. Ayol koʻlidagi qoshiqni qoʻydi-da, yugurib deraza oldiga bordi. — S. Zunnunova, Gulxan

Eshik taraklab ochilib, kimdir Munavvarni quchoqladi. — S. Anorboyev, Mehr

2. koʻchma Ish-faoliyat, narsa va shu kabilarning avjida, yuqori darajada boʻlishini bildiradi.

Taraklagan uchastkaning bekasiman, Erginamning jondan suygan erkasiman. — Mushtum

— Ish taraklab, pul koʻpaygandan keyin, birvarakay ichki-tashqi dangʻillama imorat solaman, — dedi-da, yomongina hovlini ijaraga oldi. — Oybek, Tanlangan asarlar