таппи

от 1. Чорва моллари тезагидан рапида шаклида ясаб қуритилган ёқилғи.

Қуруқ таппи. Таппи ясамоқ. Таппи ёқмоқ.

У [Зебо] боғ ва полизга қарарди, ҳовли супуриб, уйларни йиғиштирарди, нон ёпиб, сигир соғарди, кир ювиб, таппи қиларди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

Бу бесабр жимлик ва қоронғиликда, жинчироқ пирпирагани сари, таппи ёпиб ташланган баланд деворлар билан уч томондан ўраб олинган ҳовли юзи худди ерга чўкиб кетаётгандай эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. кўчма Ранги таппига ўхшаш, қора.

Аҳмаднинг қўли сомон қориб, гўнг кураб, нақ таппи бўлиб кетган қўллар, қишлоқи ўсмирнинг қўли. М. М. — Дўст, Галатепага қайтиш

1. sharwa malları tezeginen rápiyda formasında islep quritılǵan jaǵatuǵın zat

2. авıс. qara (reń)