танти

сфт. 1. Ўзгаларга ёрдам, сарф ва хизматини аямайдиган, мард; кўнгли ва қўли очиқ.

Бой ва танти куёв харажатларнинг йирик ва майдалигини суриштирмай, чўнтакларидан даста-даста пул чиқарар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Бу танти йигит ўз ўртоғи Низомиддиннинг зиндонда ётишига асло ёʻл қўймайди, деб ҳисобларди у. — Мирмуҳсин, Меъмор

Танти, лекин бизга эмас Зиёфатларини еган одамлар унга Танти от қўйишган. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Алдам-қалдам, ғирромлиги ёʻқ, ўзаро муносабат, беллашув ва шу кабиларда ҳалол.

Азим тажанг қиморбоз эди, шунинг учун ҳам ҳар бир қиморбоз сингари мард, танти. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Танти бўлиб урушайлик, деб Арза бекларга кўрсатди. — Гулихиромон

3. кўчма Сахий, ҳалол.

Мана қатор-қатор карвон келар Гўзал Фарғонанинг танти еридан. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Ўктам ҳам Ўсаржонга қараб, салмоқланиб деди: — Хуллас калом, меҳнатни аяманглар, ана унда бу жой хийла танти бўлади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Ҳеч нарсасини аямайдиган, ҳотам; мард, сахий.MERT

а kind

saqıy, qolı ashıq, márt, hadal

русчащедрый, добродушныйинглизчаgenerous, kind hearted, openhandedфрансузчаgénéreux, bienveillantарабчаكَرِيمٌ، سَخِيٌّ