tanishmoq

fl. Tanimoq feʼlining birgalik nisbati.

2. sft. Kimsaga avvaldan maʼlum, kishilar taniydigan, biladigan

Tanish odam. Tanish ovoz. Tanish ish. Tanish imzo. Bu yerlar unga bolalikdan tanish. shya Ziyodilla tanish dala yoʻlidan xayol surib borardi — H. Gʻulom, Mashʼal

Uning qoʻlida Zulfiqorga tanish kichik xanjar yaltirab turardi — Mirmuhsin, Meʼmor

3. ot Kimgadir maʼlum boʻlgan, u taniydigan va maʼlum darajada munosabat-alo-qasi boʻlgan shaxe. . . Oʻhoʻ!.. eski taniitar toʻplanadigan kun ekanda boʻlmasam. "Mushtum"

Dani, yur, temir yoʻlda tanishim bor edi — S. Karomatov, Oltin qum

Toʻriqni bir tanishinikida qoldirdi-da, oʻzi.. shaharga joʻnadi — S. Anorboyev, Oqsoy