танилмоқ

фл. 1. Танимоқ феълининг мажҳул нисбати.

У, ниқоб очилиб, танилиб қолди.

2. Ном чиқармоқ, донг таратмоқ, маълум-машҳур бўлмоқ.

Бу ҳофиз бутун оламга танилган. — Ойбек, Танланган асарлар

Шундай қилиб, у тез фурсатда эл-юрт орасида Ҳакимча табиб номи билан танилди. — К. Яшин, Ҳамза

Орадан кўп йиллар ўтди, Тамарахоним машҳур актриса бўлиб танилди. — Ҳ. Носирова, Мен ўзбек қизиман

в be acknowledged (recognized), be famous (known)

1. tanıliw

2. at shıgarıw, elge tanıliw, dańqın jayiw, belgili bolıw