Проект Hayot Foundation
Ру

tan

тан
Толковый словарь узбекского языка

tan

ot 1. Odam gavdasining koʻkrak qafasi va qorin boʻshligʻidan iborat qismi: tana.

Bir kuni uning boshini tanidan judo qilsalar ajab emas — Mirmuhsin, Meʼmor

Kishi tanidagi aʼzolarning ham qulogʻi bor: oʻzining bardamligini eshitgan aʼzolar yana sogʻ turib, xizmatni bajaraveradi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Kishining butun borligi, vujud.

Sogʻ tanda sogʻ aql. — Maqol

Tani sogʻliq — tuman boylik. — Maqol

— Xudoyo tavba deng, jon boshqa, tan boshqa, — dedi domla. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Anorgulning qoʻlidagi dutor Oʻrtoqlar kuyini tanlarga larza berib tarona qildi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Axir tut faqat qorin toʻydiradigan taom boʻlmasdan, kishi taniga dori-darmon hamdir. — N. Safarov, Olovli izlar

3. Tana, vujudning sirt qismi; badan.

Gard yuqmasin taningga, Loy tegmasin bagʻringga. — Q. Muhammadiy

Bu gapni eshitib, Elmurodning tani jimirlab ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Yigit uning oq marmardek yalangʻoch taniga boqmay, yerga qaradi. — Mirmuhsin, Yoʻqolgan javohir

4. Oʻlik tana; jasad.

Soldat tani, qoʻshni vzvoddan shekilli. Snayperning oʻqi kallasiga tegibdi, qora qonga boʻyalib yotibdi shoʻrlik. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Mazlumlarning tanidan Kurgan saroylar Gʻamda oʻtdi xalq umri Koʻp yillar, oylar. — Gʻayratiy

5. Shaxs bildiruvchi soʻzlar yoki egalik shaklidagi soʻz bilan qoʻllanib, tegishlilik, ulush kabi maʼnolarni bildiradi.

Har kim oʻz tanini oldi. Xarajatning yarmi mening tanim. Men ham toʻrtdan bir tan.

— Boʻpti, Davron, ziyofat menga tan, — dedim. — Hammasini oʻzim pishiraman. — P. Qodirov, Qadrim

6. Dastlabki baho, tannarx; dastlabki mablagʻ, sarmoya.

Tanidan yuz soʻm kamiga sotmoq. Yeb-ichib, tanini qilmoq.

Muhammadrajab sakkiz ming soʻmni oyiga oʻn uch protsent foyda berish sharti bilan olib, ikki oydan beri na foydasini beradi, na tanini. — A. Qahhor, Sarob

7. Tomon, yon.

Kim zoʻr boʻlsa, jazosini beraman, Kambagʻal Nazarning tani boʻlaman. — F. Yoʻldosh, Mamatkarim polvon

  • Bir jon, bir tan boʻlmoq
  • Tan bermoq 1. Ishonch hosil qilmoq. Ilgari men, ochigʻi, bularning qoʻlidan shunchalik ish kelishiga inonmagan edim, endi tan berib qoʻydim. — H. Nazir, Mayoq sariuning bilmagan narsasi yoʻqligiga hamma tan berib ulgurgan edi. — A. Muxtor, Tugʻilish;Oʻktam koʻzlarini qisib, boshini tebratib, qovunni maqtadi: — Didingizga tan berdim. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalarAjoyib shahar Bokuni bunyod etgan xalqqa va uning isteʼdodiga tan berdik. — N. Safarov, Olovli izlar
  • Tan olmoq 1. Boʻyniga olmoq, iqror boʻlmoq. Oʻz xatolarini tan olmoq.Adolat har kuni kechqurun Usmonjonni koʻrish orzusida uyiga oshiqar, uni sogʻinar, lekin buni tan olishga oʻzidan-oʻzi uyalardi. — S. Zunnunova, Gulxan;Zarifa uncha-muncha yigitni tan olib yaqinlashishga shoshilmasdi. — S. Karomatov, Oltin qumRaisni tan olmay qoʻyishlariga ham sal qoldi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
  • Tanini bagʻishlamoq Tegishga, nikohiga oʻtishga rozi boʻlmoq. Uning nikohiga tanini bagʻishlagan odam kiradi Men emas. — K. Yashin, HamzaBormay turib bagʻishlasin tanini, Soʻngra koʻrsin xotin mehribonini. — Gulshanbogʻ
  • Taqdirga tan bermoq Qismatidagi biror narsaga, holatga rozi boʻlmoq, koʻnmoq. Yarash polvon keksa momolarning tiliga kirib, xotinini turkona muolaja qildirdi. Foyda chiqmadi. Keyin er-xotin taqdirga tan berdilar. — S. Siyoyev, Otliq ayol

Сообщить об ошибке в статье