tamshanmoq

fl. 1. Biror narsa yeyayotgan, chaynayotgandek, ogʻiz ochmay, lablarini qimirlatmoq; ogʻzidagini totib koʻrayotgandek boʻlib, lablarini ochmay chaynamoq.

Elmurod qoʻl choʻzib, moshkichiridan jindek ogʻziga soldi-da, boʻynini qisib, yerga qaragan koʻyi, sekin tamshandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ogʻzidagi turshakni u lunjidan bu lunjiga oʻtkazib, tamshanib, chaynab oʻtirardi. — Mirmuhsin, Dorbozlar

2. Totigisi kelib, lab-lunjini qimirlatmoq.

Umida quruqshab borayotgan ogʻzini ochib tamshanar edi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Shayxning barzangi xizmatkori moʻl-koʻl taomni koʻrib tamshandi. — S. Siyoyev, Avaz

Normamat xoʻrozqandga toʻymagan boladay tamshanib qoldi. — Yoshlik